Author Archives: Editör

Nis 05

İhsan bir kez daha yalnızdı şimdi. Karısını deliler gibi seviyordu, ona âşıktı. Oysa Aşkın, onu yine bırakmıştı işte. Bu sefer farklıydı. Kabul ediyordu, o da çok hata yapmıştı, her zaman yanında olamamıştı karısının. Onu üzdüğü de çoktu. Ama daha önce her gittiğinde, hatanın kendinde olduğunu düşünmese dahi peşinden gitmiş, onu ikna edip yuvasına döndürmeyi başarmıştı. Oysa bu sefer gitmeyecekti, gidemezdi.

(daha&helliip;)
Nis 03

“Gözlerime inanamıyorum. Rüya gibi!” dediğimde arkamdan, sakin ve kalın bir ses “Eh, rüya sayılır” dedi ve sanki uçup gitti. Öyle kalabalık bir yerdeydim ki göremedim sesin sahibini. Boş verdim. Zaten söylediklerinin hiçbir önemi yoktu. Ne insan seliydi ama… Alıp götürdü beni hayallerime.

(daha&helliip;)
Mar 25

Tanımadığım sokaklarda dolaşırken, çok sevdiğim Fransız fonetiği kulaklarıma çalınıyordu. Ne dediklerini fazla anlamasam da hep romantik şeyler söylüyorlarmış gibi gelir bana. Bu Fransızcaya çektiğim bir kıyak sanırım. O güzel croissant’ları, caddeye bakan kafeleri ve var olmanın dayanılmaz hafifliğini hissettiren chanson’ları. O piknik yapmaya doyamayacağın güzelim parkları da unutmamak lazım.

(daha&helliip;)
Mar 22
“Book of Books”, Vladimir Kush

Gülce okulda arkadaşlarıyla birlikteyken çok eğleniyordu. Evde ders çalışmak dışında, en sevdiği renkli kitapları okuyarak vakit geçiriyordu.

Yine sabah erkenden çok mutlu uyandı. Okula hızlıca hazırlanıp sıraya oturdu. Sene başında tahtayı iyi göremediğini fark edince öğretmeni onu en ön sıraya oturtmuştu.

Ders zili ile birlikte öğretmenleri elinde bir kutuyla sınıfa girdi.

(daha&helliip;)
Mar 21

Çocuklar “Öykü Kahramanları Ülkesi’nde” kitabımın kapağını diledikleri gibi çizdiler.

Rengârenk şahane tasarımlar ortaya çıktı. Neşeli bir saat geçirdik.

Günün sürprizi, yeğenimle kitaplarını çok sevdiğimiz Bilge Buhan Musa’nın üç yeğeninin birden atölyeye katılmasıydı.

Çok yaşayın çocuklar!

yazı çizi