Author Archives: Editör

Oca 28

Evin güneş alan penceresinin önünde kahvemizi yudumluyorduk. Baktım lafa gireceği yok, ben sorayım dedim:

— Ee, nasılsın?

— Çok tuhaf be Nurdan. Daha tam alışamadım, zamanla artık.

— Konuştukça geçermiş, içinden atarmış insan. Biraz anlat be Gülden!

(daha&helliip;)
Oca 25

“Sağ taraftaki odada gördüğünüz nesneler uzay arkeologlarımızın yeni bir keşfidir sayın ziyaretçiler. Bu kapsüllerde yüzyıllar önce atalarımız yaşamış ve ölmüşler.”

Ziyaretçiler bir insanın sığabileceği boyuttaki bu yumurta biçimli nesneye şaşkınlıkla baktılar. Ardından dev salonda konuşan hologram rehberi dinlemeye devam ettiler.

(daha&helliip;)
Oca 21

Okulda büyük bir heyecan vardı. Öğrenciler, aylardır derste öğrendikleri soyut uzay bilgilerini sonunda dünya gözüyle görebileceklerdi. Kim bilir, belki de karşılaştıracaklardı hayal ettikleri ile gerçeklerini? Ben ise çocukları alıp uzaya gitmek, “İşte bakın derste size bahsettiğim Andromeda galaksisi! Bakın hemen sağda Orion bulutsusu!” diyerek öğrettiklerimi pekiştirecek olmanın mutluluğunu yaşıyordum.

(daha&helliip;)
Oca 19

Israrla beni çağırmakta olan davete gidiyorum nihayet  – yıllarca geciktirdiğim, hep bahaneler bulup geri çevirdiğim, kaçındığım icabet etmekten.

Kapıyı bana o açıyor. Yerindeymiş tedirginliğim; her çağrı tesadüfleri davet eder. Sorsalar kimden kaçıyorsun, kiminle karşılaşmaktan, onun bütün isimleri gelirdi aklıma elbet. Bunu bilmiyordum kapıyı çalarken.

(daha&helliip;)
Oca 18

Pencere açık değil. Yok daha kalkmamış zaar. Gel kız Sakine, şuradan bir simit alalım. Açıver şöyle kollarını, çekiver mis gibi yosun kokusunu ciğerlerine. Akşama evde yemek yok. Aman sen de boş ver. Dışardan söyleyiversin deyyuz. Bir sigara da yak üstüne. Bir de kulaklıklarını tak. Oğlan verdi çok güzel. Eski püskü telefondan, açıver radyonu. Oh, değmeyin keyfine.

(daha&helliip;)
yazı çizi