Mar 12

“Biriniz de orospu olun ayol.” diye geçirdim içimden. Hepsi harika, hepsi çok düzgün insanlar sanki! Kasvetli odada, eski püskü avizenin sallantısına takılmışken gözlerim, sabırla konuşmalarının bitmesini bekliyordum.  Masanın samimiyetsizliği kocaman oluşundan belliydi. Birbirimizi duymak zor olsun diye tasarlanmıştı sanki. Devamı

Şub 27
Edward Hopper – “Gece Kuşları”

Eve geç kalınca merak ettim. Sokağın köşesindeki çalıştığı bara gittim. Etrafında olmamı istemiyordu çünkü kıyafetlerimden dolayı beni garip buluyorlardı fakat umursamadım. Merakım, onu utandırmaktan korkmamın önüne geçmişti. Aniden içeri girdim. Barda üç kişi vardı. Sosyetik sosyetik takılıyorlardı. Bana göre garip olan onlardı, ben değil. Solumdaki bir adamla kadın dönüp küçümseyen gözlerle bana baktılar. Devamı

Şub 25

Onunla ilk o kafede buluşmuştu. Savaş boyunca şehre haber yapmak için gelmiş tüm gazetecilerin konuşlandığı Hotel Europe’un o eşsiz kafesinde. Oturdukları masada gözü sık sık mavi, gülkurusu tonlarıyla bir nakış gibi işlenmiş renkli tavana takılmıştı o gün. Osmanlı ve Avusturya mimarisinden esintiler taşıyan bu muhteşem tavan altında kahvelerini yudumlarlarken, yüzüne dökülen kâkülleri tavandan sarkan devasa kristal avizeden yansıyan mum ışığı aydınlatıyordu. Ne hoş bir buluşmaydı, diye düşünerek gülümsedi. Devamı

Şub 24

Adnan Ötüken İl Halk Kütüphanesinde çocuklarla buluştuk. “Kim Bu Konuşan?” kitabımın kapağını tasarladılar. Kitabı her biri için imzaladım.

Kütüphanenin büyülü atmosferinde eğlenerek bir arada olmak harikaydı. İyi ki kütüphaneler var!

Oca 27

Kadehin içine sığdırdıklarım; şarap, şehir ve sonsuz bulutlar…

Şehirde; sen, ben ve diğerleri…

Şarap ben-im; şarabın içinde benim sığdırdıklarım…

Belki oyun oynuyorumdur.

Ya da belki benimle oyun oynamışlardır. O yüzden buradayımdır. Yani suçum ne onu bile tam anlamış değilken, burada var olmama nasıl bir anlam katabilirim! Devamı

yazı çizi