Oca 15

Tahtakuruları’nın Evreni, kıpkısacık öykülerden oluşuyor. Yazar Semih Erelvanlı, kurduğu evrenden anları yansıtıyor.

Birbirinden farklı tahtakurularının bakış açısından görüyoruz bu evreni. Şaşırtıcı, gizlice mizah barındıran öykülerde.

Bu kitaptaki her öykü bir düşünme durağı. Hiç bilmediğimiz bir yeri keşfederken bildiğimiz yerlerin yansımalarını da görüyoruz.

Sevdiklerimden biri: Devamı

Eki 18

“Veli Nereye Gitti…” (Nicholas Allan/Kuraldışı Çocuk) küçük sperm Veli’nin büyük serüvenini anlatıyor.  Çocukların “Bebekler nereden geliyor?” sorusunu yanıtlamak için harika bir kitap.

Veli, 300 milyon spermle birlikte Alper Bey’in içinde yaşıyor. Okulda matematiği iyi değil ama yüzmede çok yetenekli.  Eh önemli olan hızlı yüzmek tabii. Büyük yüzme yarışı yaklaştıkça heyecan artıyor. Yarışın tek ödülü Nihal Hanım’ın içindeki yumurta! Devamı

Nis 11

“Bedenim Bana Ait!”,  “Ben Herkesle Gitmem ki!” ve “Ben Kaybolmam ki!” 5 yaş ve üstü çocuklar için istismardan korunma amaçlı yazılmış. Dagmar Geisler’in şahane resimleriyle renklenen kitapları Gergedan Yayınları Türkçeye kazandırdı. Kaygı duymak yerine çözüm bulmamızı sağlıyorlar.

“Bedenim Bana Ait!”, resimlerle bedeni tanımayı sağlıyor ve cinsel sınır ihlalleri konusunda önerilerde bulunuyor. Clara, istenen dokunuşlar, istenmeyen dokunuşlar, “Hayır!” diyebilme konularını eğlenceli bir biçimde anlatıyor. Devamı

Şub 01

Telef

Yazan Editör Kategori okuryatar

Bir öğrencimin önerisiyle elime aldığım “Telef”i tek seferde okudum. Birbirine bağlanan şiirimsi masallar.  Attilâ Şenkon, anlatımın nasıl hem sade hem de çarpıcı olabileceğini gösteriyor.

Adı korkutmasın, “acıklı” bir kitap değil. Yazar, kayıp hikâyelerini dramatize etmeden, olduğu gibi, masalın büyülü diliyle aktarıyor. Kim bilir kaçıncı cumartesi, yan yana gelen kayıp yakınları sözü birbirlerinden alıyorlar.

“Herfene’nin masalı” bölümünden:

“Önüne katıp getirirdi onları

Uzaklardan yorgun bir rüzgâr.

Tütün,

sabun, Devamı

Ara 14

Kız kardeşim ve 2,5 yaşındaki yeğenimle birlikte kitaplardan yılbaşı ağacı yaptık. Tam 4 raf kitap kullandık. Çok eğlendik. Birkaç süs ve ışıklarla da donatınca seyre değer hale geldi.

Siz de benim gibi gerçek çamlara kıymıyor, plastikleri de sevmiyorsanız deneyebilirsiniz. Google’dan pek çok fotoğraf bulabilirsiniz. Ben pek kavrayamadım önce ama kardeşimin tasarım zekâsı sayesinde kolaylıkla sonuca ulaştık. Yeğenimin heyecanı bize cesaret verdi.

Bolca umuda ve neşeye ihtiyacımız var. Bu ağaç bir vesile… Baktıkça ve yanında bir araya geldikçe umut saklandığı yerden çıkıyor.

yazı çizi