Oca 02
Resim: Derya Beyoğlu

“Ayna benim en iyi arkadaşım,

çünkü ağladığımda asla gülmez.”

Charlie Chaplin

Eve kadar kendini zor tutmuştu. Anahtarı kilitte döndürdüğü an sicim gibi göz yaşları yanaklarından süzülmeye başladı. İçeri girdi, topuğuyla kapıyı arkasından kapattı. Soğuk çeliğe sırtını yaslamasa düşecekti. Bacaklarının gövdesini taşıyacak gücü kalmamıştı. Boğazından yukarı çıkmaya çalışan hıçkırıkları artık engelleyemiyordu. Askısı, göğüs kafesinin içine geçmişçesine çöken omuzlarından kayan çanta, zemine çarptı; içindekileri kusar gibi yere boşalttı.

Devamı
Kas 25

Neşeniz bol olsunmuş. Kim bu yahu? Ona ne ki bizim neşemizden. Bak sus pus olduk. Herhalde maşallah dediği 15 dakika yaşamayan tiplerden bu adam. Sevim de şaşırdı. O bana baktı ben ona. Deli mi ne. İnsan tanımadığı kişilerin konuşmasına böyle damdan düşer gibi dalar mı?  Manyak. Ah ne güzel şu yaz gününün keyfini çıkarıyorduk. Çay da pek güzeldi. Olmasa ne yazar, vapurda çay içmeden olmaz. İsterse bulaşık suyu gibi olsun. Sabah olsaydı simit de alırdık ama şimdi karnım tıka basa dolu. Çok yedik çok. Lafa daldık, tabakları yalamadığımız kaldı bir tek. Oh sefam olsun, sanki her zaman yapıyoruz da.

Devamı
Haz 25

Aynanın ne suçu var ki suret burada, siret nereden? Aynadaki yansımasına bakıp bakıp saydırıyordu yine. Küçücük yaşında terk edip gitmiş anasından başladı sövüp saymaya. Bakkalın çırağı ne güzel saçların var, demiş de kocası bir gün sevmemiş saçlarını da, bunun için evlat bırakılıp gidilir mi. Ne oldu! Mısır püskülüne döndüyse saçların, erkenden kel kaldıysan yahut, düşünmedin mi bir gün beni. Kimlere bıraktım ben oğlumu diye. Devamı

Haz 11

Kocaman gülümseyişim renklerimin capcanlı oluşundan. Kanadımın sol yamacı mavi, en sevdiğim. Ustamın ellerine sağlık, “mavi huydur bende” demiş boyamıştı sol yamacımı.

Kuyruğumu uzun olandan taksın istedim, en uzunundan. Boy boydu kuyruklar. Upuzun, en renkli kuyruğu gözüme kestirdim ve gözlerimi kapatıp bekledim. Bir cesaretle baktım ki istediğim takılmış. Yuppppii… Sessizce bağırdım sevinçle. Devamı

Haz 04
Resim: Gözde Yüksel

“Para ve statü kazanmak çok çalışmakla doğru orantılı olarak artan bir durum değil,” dedi Ayşe. Gözlerini Başak’ın son tablosuna dikmiş konuşurken. “Stratejik düşünme, politik davranma, oyun kurma, bunlar kurumsal iş yaşamının başarı için olmazsa olmazları ve maalesef oyun böyle kurulduğu için kuralına göre hareket etmediğinde rahatlıkla dışında kalabiliyorsun. Tabii her kurumun kültürü ya da stratejisi kendine göre.” Bu cümleleri kurarken derin bir nefesle içini çekti ve ilgiyle Başak’ın tablosuna bakmaya devam etti. “Ve fakat hepsi bullshit neticede,” diyerek Bengü’ye hınzırca bir bakış attı. Yıllarca plaza İngilizcesiyle konuşulan bir şirkette çalıştıktan sonra oradan kaçarcasına uzaklaşan Bengü için bu bakış yeterliydi. Bilmez miyim, dercesine gülümsedi.

“Sahi” diye sordu Ayşe. “Ne kadar zamandır profesyonel olarak resimle uğraşıyorsun?” Devamı

yazı çizi