Eki 01

“Benim gibi yazanlarla buluşmak, yazıp çizmek, konuşmak, ipuçlarını öğrenip daha iyi yazmak istiyorum” diyorsanız atölyeme beklerim.

Yeni atölye grubu, talebe göre belirlenecek tarihte başlayacak ve bu programla 8 hafta sürecek.

Katılmayı, bu fotoğrafta defterinizle yer almayı istiyorsanız, yazıp çizme maceranızdan ve kendinizden bahsedip atölyeden beklentilerinizi bana yazın: gaye@yazicizi.com

Devamı

Ağu 15

Kitap okumayı seviyorsan, yazmaya hevesliysen ve 8-12 yaş grubundaysan Çocuklarla Eğlenceli Yazarlık Atölyesi’ne katılabilirsin.

Yazma Eğitmeni Gaye Dinçel ve Psikolog Ernur Yanbastıoğlu‘nun yürüteceği, oyunlar oynayarak yazmak isteyen çocuklara yönelik atölyemize bekliyoruz.

Balık tutmuyoruz. Balık tutmayı öğretmiyoruz. Hep beraber edebiyat denizine dalıyoruz. Devamı

Tem 28

Fonda Dört Mevsim’den bir sonrası, gözlerim kapalı. Düşlerim, Viyana’da valsin çağladığı bir balo salonuna eteğini yerleştirerek kuruluyor. Ezgiler ürkek titreşirken, rüzgâr enerjini taşıyor kollarıma, ürperiyorum. Her hissedişimde özlediğimi, şaşkınlığıma yenik düşüyorum.

Titrek iki pırıltı halinde gözlerin, bir bebeğin hayata hazırlıksız gelişi gibi karşımdasın. Kahkahanı değil ama manidar gülümseyişini soluyorum. Bir bir dokunuyorum omuzlarına. Hayat izimi taşıyan parmaklarım kadife hisse aşina. Devamı

Haz 14

— Ayseel, kız nerdesin gözü kör olası.

— Burdayım hanımım, camları siliyordum.

— Kaç saat oldu ortalıkta yoksun, ne bitmez cam silmeymiş bu!

— Ama hanımım, biliyorsunuz ev eski, çerçeveler ahşap, boydan boya cam…

— Sus, bir de karşılık verme, ilaç saatim geldi. Devamı

May 30

— Doktor Hanım, babamın durumu nasıl?

— Yaşayabilir de ölebilir de, yaşama ihtimali %50.

— Normalde de öyle değil mi?

— Nasıl yani?

— Yani söylediğiniz %50 yaşama şansı hepimiz için geçerli değil mi? Ben hasta değilim ama benim de yaşama şansım %50 sonuçta.

— … Devamı

May 26

Elimde poşetlerle pazardan oflaya puflaya gelirken nefeslenmek için yokuşun başındaki parka zor attım kendimi. Bu mis gibi bahar havasında bir iğde ağacının yanındaki bankı boş bulup oturabilmek ne büyük şanstı. Yeni açmış çiçeklerinin kokusunu içime çekip gözlerimi kapatarak kendimi huzura bırakmıştım ki tanıdık bir ses çalındı kulağıma. Rüya gördüğümü sanıp duruşumu bozmadım ama bir süre sonra bunun gerçek olduğunu fark ederek ürperdim. Gözlerimi açıp sesin geldiği yöne baktım ki ne göreyim! Devamı

May 25

Issızda son gecem. Yarın prangalarımı çıkarıp denize atacağım.

Herkesten nefret ediyorum. Benim ve dünyanın tüm prangalarını geride bıraktıklarıma takıp öyle gideceğim.

Sığındığım bu liman, birlikte yaşadığım tüm bu hayvanlar, meyve dolu ağaçlar… Özgürleşeyim derken bana yeni kelepçeler taktılar. Devamı

yazı çizi