Ara 27

domuzu-kirmakEtgar Keret’le tanışmam “Tanrı Olmak İsteyen Otobüs Şoförü” adlı kitabıyla olmuştu. Bu kitapta yer alan “Domuzu Kırmak” adlı öyküsü, aklımda yer eden öyküler arasında ilk sıralarda.

Yeni kitabının adının “Domuzu Kırmak” olduğunu görünce heyecanlandım. Beni sarsan bu öykü, yeni öykülerle birleşip bu kitabı oluşturmuş. Üstelik bu kez David Polonsky’nin şahane çizimleriyle canlanmış olarak. O pembe domuz kumbarayı kapakta görebilirsiniz. Öyküyü anlatacak değilim, ama okurken yürek erimesiyle gülümsemenin el ele vereceğini söyleyebilirim. Devamı

Haz 16

lodos-carpmasi“Lodos Çarpması”, Tuğba Gürbüz’ün ilk öykü kitabı.

Tuğba Gürbüz’ün öyküleri dergilerde yayımlanmış, seçkilerde yer almış. “Kurmaca biyografiler” adlı bir bloğu var. Kitapları, filmleri anlatıyor, yazarlarla röportajlar yapıyor.

“Lodos Çarpması”, lodosun güçlü esintisini hissettiriyor. Kısa ve çarpıcı öykülerden oluşuyor.

Geçenlerde yazı çizi atölyesinde öykünün dikkat çekici bir girişi olması gerektiğinden bahsediyorduk. Öğrencilerimden biri kitaptaki “Veda” adlı öyküyü örnek gösterdi. Şöyle başlıyor: Devamı

Şub 02

opusmeli-film― Ay gözünü kapat oğlum, bunlar yine öpüşüyor.

― Ya Allah aşkına, ne biçim film açtın yine Süreyya, çoluk çocuk izletiyorsun bize, tövbe tövbe, kapat şu gâvur icadını.

― Aşk bu aşk, enişte. Hem ne var bunda, çok mu tuhaf, çok mu ayıp, konuşturma şimdi çocukların yanında. Devamı

Ara 05

yazicizi-atolyesi-ileri“Benim gibi yazanlarla buluşmak, yazıp çizmek, konuşmak, ipuçlarını öğrenip daha iyi yazmak istiyorum” diyorsanız atölyeme beklerim.

Yeni atölye grubu, 19 Aralık Cumartesi (15.00-17.00) başlayacak, bu programla 8 hafta sürecek.

Katılmayı, bu fotoğrafta defterinizle yer almayı istiyorsanız, yazıp çizme maceranızdan ve kendinizden bahsedip atölyeden beklentilerinizi bana yazın: gaye@yazicizi.com Devamı

Nis 14

karton-kentTeknoloji o kadar ilerledi ki bizim yaşamımız da değişti. Tıpkı insanlar gibi kartondan binalar yaptık. Kibrit kutusu büyüklüğünde dairelerde yaşamaya başladık. Ben her sabah, asansör dolu olduğundan, 23. kattaki dairemden koşarak iniyor, otobüsüme yetişiyorum. Mesai saatlerinde bindiğim için biraz kalabalık oluyor, cama yapışmak zorunda kalıyorum ama problem değil. Ne de olsa yapışmaya alışkınım. Devamı

yazı çizi