Ara 14

Kız kardeşim ve 2,5 yaşındaki yeğenimle birlikte kitaplardan yılbaşı ağacı yaptık. Tam 4 raf kitap kullandık. Çok eğlendik. Birkaç süs ve ışıklarla da donatınca seyre değer hale geldi.

Siz de benim gibi gerçek çamlara kıymıyor, plastikleri de sevmiyorsanız deneyebilirsiniz. Google’dan pek çok fotoğraf bulabilirsiniz. Ben pek kavrayamadım önce ama kardeşimin tasarım zekâsı sayesinde kolaylıkla sonuca ulaştık. Yeğenimin heyecanı bize cesaret verdi.

Bolca umuda ve neşeye ihtiyacımız var. Bu ağaç bir vesile… Baktıkça ve yanında bir araya geldikçe umut saklandığı yerden çıkıyor.

Oca 07

− Nasıl yani? Ay Dede’nin sakalına tutunmaktan sıkılan umutlar, denize düşünce yakamoz mu oluyorlar?

− Evet, dalgalar o umutları gitmesi gereken kıyılara bırakıyorlar. Oradan da umutlar insanlara ulaşıyorlar.

− Saçma. Deniz her zaman dalgalı olmuyor ki. Hem denize kıyısı olmayan ülkelerde yaşayan insanlar ne yapıyor? Umutsuz mu kalıyor? Devamı

Eyl 27

Bir ağacın dallarında dans ediyordum. Birden kendimi yerde buldum. Çok güçsüzdüm, üşüyordum. Neredeyse ağlamak üzereydim. Sesim de çıkmıyordu. Oracıkta ölüp gideceğime öylesine inanmıştım ki… Çaresizdim ve korkuyordum. Kaç saat sonra bilmiyorum, birden yanı başımda çok güzel bir kadın belirdi. Oğluyla doğa yürüyüşüne çıkmıştı. Bana baktı ve beni yavaşça yerden kaldırdı. Elleri sıcacıktı ve gülümseyen gözleri çok güzeldi. Korkum geçmişti. Devamı

Ağu 05

Etgar Keret’i, Tanrı Olmak İsteyen Otobüs Şoförü ile tanıdım. Şaşırarak okudum ve yeni bir yazar keşfettiğim için sevindim.

Kitaba adını veren öyküdeki otobüs şoförünün meslek seçerken ilk tercihi Tanrı, ikincisi şoför olmaktı. İkinci tercihinin gerçekleşmesi büyük şanstı.

Keret’in, Bilek Kesenler adlı çizgi roman dâhil, tüm kitaplarını heyecanla okudum ve Edebiyat Haber‘de yazdım.

 

 

 

May 07

En az dört saattir yolda olmalıydım, saatimi almayı unutmuştum. Hava ılık, güneşli ve yürümeye elverişliydi. Sadece saatimi değil, her şeyimi almayı unutmuş gibiydim, taşıdığım fazla bir yük yoktu çantamda. Zaten beni bekleyenler inatla hiçbir şeye ihtiyacım olmadığını vurgulamışlardı. Gerekli olan her şey varmış orada. Sanırım çocukluğumdan beri oraya gitmek istiyorum, fakat bir türlü zaman bulamamıştım, sürekli ertelemek zorunda kalmıştım. Hayat, böyle uzun tatillere fırsat vermeyecek kadar yoğundu. Belki de cesaretim yoktu. Devamı

Mar 29

İçinde büyük bir heyecan vardı. Sonunda beklediği gün gelmişti. Üç asır beklemek fazla sayılmazdı böyle bir görev için, yedi asırdır bekleyenler vardı. Her asır bin bir derviş görevlendirilirdi dünya için. Her birine ayrı bir görev verilirdi ve o asır boyunca her yıl bir ülkede gezerlerdi.

Göreve başlamadan önce bedenini Şibumka’da bırakmak zorundaydı. Dünyada sadece titreşimler yayan bir iç sesi olarak gezecekti.

“Görevim ne?” diye sordu derviş Aknila, gururla karışık bir heyecan içinde. Devamı

Kas 26

Neşe

Yazan Editör Kategori her şey

Havalar soğudukça neşeleniyorum. Tamamen delirdim mi acaba? Böyle delilik daim olsun.

Hep sıkılmak, hep daralmak, hep olumsuzluğun içinde boğulmak pompalanıyor. Biraz da neşe pompalasak, bu karanlığı dağıtamasak da iyi hissedip sevinebiliriz.

Derin nefes alıp gökyüzünü görmenin hazzını yaşamak, bir an…

Neşeyi çağırın, hemen geliyor.

yazı çizi